എന്താലേ…… 

അവൻ  ഇ “റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ് റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ്” എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ പണ്ട് വിചാരിച്ചിരുന്നത്രെ അത് ഇ “റബ്ബർ എസ്റ്റേറ്റ്” പോലെ എന്തോ ആണെന്ന്. 

അവൻ തന്നെയാണ് പണ്ട് “ഫർണിച്ചർ”എന്ന് കേട്ടപ്പോൾ “മിച്ചർ” പോലെ തിന്നാൻ ഉള്ള എന്തോ ആണെന്ന് കരുതിയത്. 

മൂപ്പർ തന്നെയാണ് “പഴശ്ശി രാജ ” ഇറങ്ങയപോ    ” ഇ ചങ്ങായി അല്ലെ പണ്ട് മഴു എറിഞ്ഞു കേരളം ഇണ്ടാക്കിയത് ” എന്ന് എന്നോട് ചോദിച്ചത്. 

എന്താലേ…… 

അമ്മ 

അന്ന്  രമേശും കുട്യോളും ബാംഗ്ലൂർക്ക്  പോകുന്ന  ദിവസായിരിന്നു.  അപ്പൊ എനിക്കിങ്ങനെ  തോന്ന അവർക്ക് എന്റെ ഒപ്പം എന്നും ഇവിടെ ഇരുന്നുകുടെ.  പക്ഷെ….  അവർക്ക്  ജോലി ചെയ്യണ്ടേ ലെ.  അതും ശെരിയാണ്, എന്നാലും കുട്യോള്  പോകുമ്പോ എന്തോ പോലെ. 

ഞാൻ വളർത്തി വലുതാക്കിയ കുട്ടിയല്ലേ അവൻ. ആദ്യമൊക്കെ അവന് ജോലി കിട്ടണേ എന്നായിരുന്നു പ്രാർത്ഥന.  ഇപ്പോ അവന് എന്റെ കൂടെ ഇവിടെ ഇരുന്നൂടെ എന്നായി.  

സ്വാർത്ഥത ആണെന്നറിയാം എന്നാലും ഒരു ആഗ്രഹം .  ഞാൻ പണിക്ക് വരണ ജാനുനോടും ചോദിച്ചു.  അപ്പോ അവൾ പറയാ അവൾക്കു മകൻ അടുത്തുലോണ്ട് വല്യ ദുഖമോ സന്തോഷമോ ഒന്നും തോനാരില്യ ത്രെ. ഇകരരെ നികുമ്പോ അക്കരെ പച്ച ലെ. 

വയസാകുംതോറും കുട്യോള് അടുത്തുവേണം എന്നൊരു  തോന്നൽ.  തെറ്റുണ്ടാവാം എന്റെ തോന്നലിന് പക്ഷെ ഒരമ്മയല്ലേ ഞാൻ. അവർ പറയും ബാംഗ്ലൂർ വന്നു നിന്നുടെ ന്ന്. എനിക്ക് ഇ വീടും തൊടിയും എന്റെ നായകുട്യോളേം നോക്കണ്ടേ അപ്പൊ.  അപ്പോ അവർക്കും അവരടെ ജീവിതം നോക്കണ്ടേ ലെ  

എന്നാലും  കുട്യോള് വലുതാവണ്ടായിരുന്നു എന്നൊരു തോന്നൽ. ഒരു അമ്മയല്ലെ ഞാൻ….. 

ഭൂകമ്പം 

അന്ന്  ഭയങ്കര ദേഷ്യത്തിലായിരുന്നു ജലജ. രാമേട്ടൻ വന്നാൽ കൊല്ലാനുള്ള ദേഷ്യം ഇണ്ടായിരുന്നു ജലജയ്ക്. രുഗ്മിണിയേഡിതി രാവിലെ തന്നെ രണ്ട് പ്രാവശ്യം വിളിച്ചിരുന്നു.ഭാസ്കരേട്ടനും മകൾ ശാന്തിയും രാവിലെ മുതൽക്കേ നിന്റെ രാമേട്ടന് ഇതെന്താ പറ്റിയെ എന്ന  ആവലാത്തി ആയിരുന്നു. 

സുമയും രാഹുലും സ്കൂളിൽ നിന്ന് വന്നപ്പോഴേ തുടങ്ങി അച്ഛന്റെ പ്രാന്തിനെ കുറിച്ച് പറയാൻ. അവർക്കൊക്കെ വല്ലാത്ത നാണക്കേടായി പോയി രാമേട്ടന്റെ ആ ചെയ്ത്ത്. 

ഇത്രയും വിവരമില്ലാത്ത ഒരാളെ വിവാഹം കഴിച്ചത് വല്യ തെറ്റായി എന്ന് വരെ ജലജയ്ക് തോന്നി. എല്ലാവർക്കും വിഷമം ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒരാളായിരുന്നില്ല ജലജയുടെ രാമേട്ടൻ. കുടുംബക്കാരുടെ മുന്നിൽ തങ്ങളുടെ എല്ലാ മാനവും പോവുമാലോ എന്നോർത്തപ്പോൾ വല്ലാത്ത വിഷമമായി ജലജക്ക്. 

അന്ന് രാത്രി ജോലി കഴിഞ് വീട്ടിലെത്തിയ രാമൻ ആകെ ക്ഷീണത്തിലായിരുന്നു.  എന്നാൽ ജലജ അതൊന്നും കാര്യമാക്കാതെ ടിവിയും കണ്ടിരുന്നു. എന്താ പറ്റിയേ ജലജേ എന്ന് ചോദിച്ചതേ രാമന് ഓര്മയുള്ളു. പിന്നെ ടീവി റിമോട്ട് തന്റെ തലയിൽ വന്നടിച്ച ശബ്ദം കേട്ടാണ് രാമന് ബോധം വന്നത്. 

ജലജ ചോദിച്ചു, ” എടോ മനുഷ്യാ, എന്തിനാ ഒന്നിൽ കൂടുതൽ whatsaap ഗ്രൂപ്പ് ഇണ്ടാക്കിയെ കുടുംബം എന്ന് പേരിട്ട്. ഒന്ന് പോരെ . തനിക്കു വട്ടാണോ ”

രാമൻ അങ്ങനെ ബോധം കേട്ട് വീണു. 

Cheevidinte  sound.

Today, when I came home for the weekend leave, I realised I needed the sound of Cheevidu to realise my village is still a village. Its all 3G,jio and blah blah all nowadays. Its tough to still believe my village has all its small small things which make it beautiful.

Even Kumarichechi who comes to my home to help with work in kitchen has an android. I’m not complaining here. I don’t have an opinion that only a certain part of the society can only be updated. But it’s more a sense of something fading away. It makes me sad in a way. For someone who always relished on the pleasant vibrations this village gave, it is obvious to be sad. I know I’m greedy here to be sad. 

There are certain changes which are not in our hands, I believe. The change of a small village where once TV was an amusement to 4G and all are great. But on the other hand, I believe we are losing something. It’s certainly like a love story, where to get something you need to lose something.

I know I need not be so emotional about this topic. But this bloody Cheevidu made me emotional today. But it certainly did remind me of the life it has been and it will be.