എന്താലേ…… 

അവൻ  ഇ “റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ് റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ്” എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ പണ്ട് വിചാരിച്ചിരുന്നത്രെ അത് ഇ “റബ്ബർ എസ്റ്റേറ്റ്” പോലെ എന്തോ ആണെന്ന്. 

അവൻ തന്നെയാണ് പണ്ട് “ഫർണിച്ചർ”എന്ന് കേട്ടപ്പോൾ “മിച്ചർ” പോലെ തിന്നാൻ ഉള്ള എന്തോ ആണെന്ന് കരുതിയത്. 

മൂപ്പർ തന്നെയാണ് “പഴശ്ശി രാജ ” ഇറങ്ങയപോ    ” ഇ ചങ്ങായി അല്ലെ പണ്ട് മഴു എറിഞ്ഞു കേരളം ഇണ്ടാക്കിയത് ” എന്ന് എന്നോട് ചോദിച്ചത്. 

എന്താലേ…… 

Why I dont believe in first impressions

Was never a big fan of first impressions. I always believe you cant figure  out a person just by being judgmental about that guy in the first meeting. Being judgmental,  I believe is the root cause of a lot of problems.First impression is us being judgemental. 

A person will surely have layers so first impressions dont grant anything.. At least,  when we are planning for a long run

ഞാനൊരു  ഭ്രാന്തൻ 

ഇന്ന് വാട്സ്ആപ് ഇല്ലെങ്കിലോ 

ഞാനൊരു ഭ്രാന്തൻ 

കാപട്യമിലെങ്കിലും 

ഞാനൊരു ഭ്രാന്തൻ 

താടി വളർത്തിയാലും 

മുടി വളർത്തിയാലും 

ഞാനൊരു ഭ്രാന്തനാലോ മനുഷ്യാ 

വർഗിയെമെന്നും  മനുഷ്യൻ ഒന്നെന്നു 

വിളിച്ചു പറഞ്ഞാലും 

ഞാനൊരു ഭ്രാന്തൻ 

എന്റെ ലോകത്തിലുടെ 

പുത്തൻ ലോകത്തിലേക്ക് നടന്നാലും 

ഞാനൊരു ഭ്രാന്തൻ 

നേരിലറിയിച്ച പിറന്നാളാശംസകൾ 

ഫേസ്ബുക്കിൽ അറിയിച്ചില്ലെങ്കിലും 

ഞാനൊരു ഭ്രാന്തൻ 

പുസ്തകങ്ങൾ ചികഞ്ഞാലുമിന്ന് 

ഞാനൊരു ഭ്രാന്തനാലോ 

കപടസദാചാരമെന്നും ആത്മീയകച്ചവടം 

എന്നും ഞാനൊന്നുറക്കെ പറഞ്ഞാലും 

മുഴുഭ്രാന്തെനെന്നു ചൊല്ലുമല്ലോ ഇന്നിനി ഇ ലോകം 

ഞാനൊരു ഭ്രാന്തൻ 

കാപട്യസ്നേഹം വിളമ്പാൻ അറിയാത്ത 

ഞാനൊരു ഭ്രാന്തൻ 

ഞാനൊരു ഭ്രാന്തൻ 

കാപട്യം 

ഭ്രാന്തെമെന്നു ഞാൻ 

ചൊന്നേതെലാം 

ശരിയെന്നു  ചൊല്ലി 

ഇ ലോകം 

ശരിയെന്നു ഞാൻ 

നിനച്ചെതെലാം തെറ്റെന്നും 

ചൊല്ലി ഇ ലോകം 

അലച്ചിൽ 

ഭ്രാന്തമായലഞ്ഞു ഞാൻ 

നിൻ പുഴക്കരുകിൽ 

നിമിനേരം വറ്റാത്ത ഉറവ തൻ 

ചാരെ നിന്നകലെയുള്ള അകലെയുള്ള 

സൂര്യകിരണങ്ങളെ പുല്കിനില്കാൻ 

ആഗ്രഹിച്ച ആ മാനിനെ പോലെ 

നീ 

അണയാത്ത തീയാകണെമെന്നു ഒരിക്കലും നിനച്ചിരുന്നില്ല നിന്നെ 

ആരുമറിയാതെ അണയും നേരം 

എന്നിൽ തീയായ് പടർന്നിരുന്ന നിൻ ഗന്ധം ഒരുവേള ഞാൻ ഓർത്തു  പോയി 

നിൻ  ഓർമകൾക്ക് എന്റെ ആയുസുണ്ടാകണമെന്നു ഒരിക്കലും നിനച്ചിരുന്നില്ല ഞാൻ 

ആരുമറിയാതെ അണയും നേരം എന്നിൽ സ്നേഹത്തെ  ജ്വലിപ്പിച്ചിരുന്ന കരുണ ഞാൻ ഓർത്തുപോയി 

നിൻ മിഴിയിൽനിന്നുതിർന്ന കണ്ണീർതുളികൾ എന്നെ എന്നും പുൽകുമെന്ന് നിനച്ചിരുന്നില്ല ഞാൻ 

ശാന്തമായൊഴുകുന്ന പുഴ അതിനുമെന്നെയനുവദിച്ചില്ല 

നിന്നിൽ നിന്നുപാഞ്ഞെറിങ്ങിയ ആ ചിരിമുത്തുകൾ കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കണമെന്നു നിനച്ചിരുന്നിലൊരിക്കലും ഞാൻ 

ഡിസംബറിലെ ആ വേഗകാറ്റുമേനിയനുവദിചിലതിനു 

അണ്ണയുംനേരം തീയായ് എന്നിൽ നീ  ഇപ്പഴും ഉള്ളിൽ കത്തുന്നുണ്ടെന്ന സത്യം നിയറിയണമെന്നു ഒരിക്കലും നിനക്കുകയുമില്ല  ഇ ഞാൻ..